20121213

fe


سپیدار ؛ راست و بی­گره

با تنه­ای پر از چشم و یادگاری،

از نسیمی به لرزه می­افتد

سبز و سفید، سبز و سفید، سبز و سفید

انگار که پلک می­زنند هزاران چشم تو، باهم. 

No comments:

Post a Comment